Obliczanie wielu wyników za pomocą tabeli danych

Uwaga:  Staramy się udostępniać najnowszą zawartość Pomocy w Twoim języku tak szybko, jak to możliwe. Ta strona została przetłumaczona automatycznie i może zawierać błędy gramatyczne lub nieścisłości. Chcemy, aby ta zawartość była dla Ciebie przydatna. Prosimy o powiadomienie nas, czy te informacje były pomocne, u dołu tej strony. Oto angielskojęzyczny artykuł do wglądu.

Tabela danych jest zakres komórek, w których można zmieniać wartości w niektórych w niektórych komórek i pojawiły się różne odpowiedzi na problemy. Przykład tabeli danych wykorzystuje funkcji PMT z różnych pożyczki kwoty i stóp procentowych w celu obliczenia przystępnej spłaty pożyczki hipotecznych głównym. Eksperymentowanie z różnymi wartościami obserwować zmiany w wynikach jest typowe zadania w analizy danych.

W programie Microsoft Excel tabele danych są częścią pakietu poleceń znana pod nazwą narzędzi do analizy warunkowej. Podczas tworzenia i analizowania danych w tabelach robią analizy warunkowej.

Analiza warunkowa jest proces zmiany wartości w komórkach, aby zobaczyć, jak te zmiany wpływają na wyniki formuł w arkuszu. Na przykład użyć tabeli danych do stopa procentowa i długość obowiązywania pożyczki — ma być obliczona potencjalnych wielkości płatności miesięcznych.

Typy analizy warunkowej   

Istnieją trzy typy narzędzi do analizy warunkowej w programie Excel: scenariusze, tabele danychi funkcji Szukanie wyniku. Scenariusze i tabele danych za pomocą zestawów wartości wejściowych oblicza możliwe wyniki. Szukanie wyniku różni się znacznie, używa pojedynczy wynik i oblicza możliwe wartości wejściowych powodującymi wynik.

Podobnie jak scenariusze, tabele danych pomagają badać zestaw możliwych wyników. W przeciwieństwie do scenariuszy tabele danych przedstawiają wszystkie wyniki w jednej tabeli w jednym arkuszu. Użycie tabel danych ułatwia szybkie sprawdzenie zakresu możliwości. Wyniki są łatwe do odczytania i udostępnienia w formie tabeli dzięki skupieniu się tylko na jednej lub dwóch zmiennych.

Tabela danych nie może uwzględniać więcej niż dwóch zmiennych. Jeśli mają być analizowane więcej niż dwie zmienne, należy użyć scenariuszy. Chociaż tabela danych jest ograniczona tylko do jednej lub dwóch zmiennych (jednej dla komórki wejściowej wiersza i jednej dla komórki wejściowej kolumny), może ona zawierać dowolną liczbę wartości zmiennych. Scenariusz może mieć maksymalnie 32 różne wartości, ale można utworzyć dowolną liczbę scenariuszy.

Dowiedz się więcej w artykule Wprowadzenie do analizy warunkowej.

Tworzenie albo tabele danych z jedną zmienną lub dwiema zmiennymi, w zależności od liczby zmiennych i formuł, które muszą zostać sprawdzone.

Tabele danych z jedną zmienną   

Jeśli chcesz wyświetlić różnych wartości jednej zmiennej w jeden lub więcej formuły będą się zmieniały wyniki tych formuł, należy użyć tabeli danych z jedną zmienną. Na przykład, można użyć tabeli danych z jedną zmienną, aby sprawdzić, jak różne stopy procentowe wpływają na miesięczną spłatę za pomocą funkcji PMT. Wprowadź wartości zmiennych w jednej kolumnie lub wierszu, a wyniki są wyświetlane w sąsiadujących kolumn lub wierszy.

Na poniższej ilustracji komórka D2 zawiera formułę płatności =PMT(B3/12;B4;-B5), która odwołuje się do komórki wejściowej B3.

Tabela danych z jedną zmienną

Tabele danych z dwiema zmiennymi   

Używanie tabeli danych z dwiema zmiennymi różnych wartości w dwóch zmiennych w jednej formuły zostanie zmieniona wyniki tej formuły. Na przykład można użyć tabeli danych z dwiema zmiennymi Aby sprawdzić, jak różne kombinacje stóp procentowych i terminy spłaty pożyczki wpływają miesięczna płatność pożyczki hipotecznej.

Na poniższej ilustracji komórka C2 zawiera formułę płatności =PMT(B3/12;B4;-B5), która odwołuje się do dwóch komórek wejściowych: B3 i B4.

Tabela danych z dwoma zmiennymi

Obliczanie tabel danych   

Gdy arkuszem, również ponownych tabele danych — nawet jeśli została bez zmian do danych. Aby przyspieszyć obliczanie arkusza zawierającego tabelę danych, możesz zmienić opcje obliczania do arkusza, ale nie tabele danych są obliczane automatycznie. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz sekcję Przyspieszanie obliczeń w arkuszu zawierającym tabel danych.

Tabela danych z jedną zmienną zawiera wartości wejściowych w jednej kolumnie (orientacja kolumnowa) lub w wierszu (orientacja wierszowa). Wszystkie formuły w tabeli danych z jedną zmienną muszą odwoływać się do tylko jeden komórka wprowadzania.

Wykonaj następujące czynności:

  1. Wpisz listę wartości, które chcesz podstawiać w komórki wejściowej — w jednej kolumnie lub w pojedynczym wierszu. Pozostaw kilka pustych wierszy i kolumn na każdej stronie wartości.

  2. Wykonaj jedną z następujących czynności:

    • Jeśli tabela danych jest zorientowana kolumnowo (zmienna wartości są w kolumnie), wpisz formułę w wierszu jedną komórkę powyżej i o jedną komórkę z prawej strony kolumny wartości. W poniższej tabeli danych z jedną zmienną jest zorientowana kolumnowo, a formuła znajduje się w komórce D2.

      Tabela danych z jedną zmienną

      Jeśli chcesz sprawdzić efekty różnych wartości w innych formułach, wprowadź dodatkowe formuły komórki po prawej stronie pierwszej formuły.

    • Jeśli tabela danych jest zorientowana (zmienna wartości są w wierszu), wpisz formułę w komórce jedną kolumnę po lewej stronie pierwszej wartości i jedną komórkę poniżej wiersza zawierającego wartości.

      Jeśli chcesz sprawdzić efekty różnych wartości w innych formułach, wprowadź dodatkowe formuły w komórkach poniżej pierwszej formuły.

  3. Zaznacz zakres komórek zawierający formuły i wartości, które chcesz podstawiać. Na powyższym rysunku ten zakres jest C2:D5.

  4. Na karcie dane kliknij pozycję analizy warunkowej >  Tabeli danych (w grupie Narzędzia danych lub prognozy grupy Excel 2016 ).

  5. Wykonaj jedną z następujących czynności:

    • Jeśli tabela danych jest zorientowana kolumnowo, wpisz odwołanie do komórki do komórki wejściowej w polu Kolumnowa komórka wejściowa. Na ilustracji powyżej komórki wejściowej jest B3.

    • Jeśli tabela danych jest zorientowana wierszowo, wpisz odwołanie do komórki do komórki wejściowej w polu Wierszowa komórka wejściowa.

      Uwaga: Po utworzeniu tabeli danych można zmienić formatowanie komórek wynikowych. Na rysunku komórek wynikowych zostały sformatowane jako walutę.

Formuły używane w tabeli danych z jedną zmienną muszą odwoływać się do tej samej komórki wejściowej.

Wykonaj następujące czynności

  1. Wykonaj jedną z następujących czynności:

    • Jeśli tabela danych jest zorientowana kolumnowo, wpisz nową formułę w pustej komórce po prawej stronie istniejącej formuły w górnym wierszu tabeli danych.

    • Jeśli tabela danych jest zorientowana wierszowo, wpisz nową formułę w pustej komórce poniżej istniejącej formuły w pierwszej kolumnie tabeli danych.

  2. Zaznacz zakres komórek zawierający tabelę danych i nową formułę.

  3. Na karcie dane kliknij Przycisk Analiza warunkowa > Tabela danych (w grupie Narzędzia danych lub prognozy grupy Excel 2016 ).

  4. Wykonaj jedną z następujących czynności:

    • Jeśli tabela danych jest zorientowana kolumnowo, wpisz odwołanie do komórki do komórki wejściowej w polu Kolumnowa komórka wejściowa.

    • Jeśli tabela danych jest zorientowana wierszowo, wpisz odwołanie do komórki do komórki wejściowej w polu Wierszowa komórka wejściowa.

W tabeli danych z dwiema zmiennymi używana jest formuła, która zawiera dwie listy wartości wejściowych. Ta formuła musi odwoływać się do dwóch różnych komórek wejściowych.

Wykonaj następujące czynności:

  1. W komórce arkusza wprowadź formułę odwołującą się do dwóch komórek wejściowych.

    W poniższym przykładzie, w którym formuły wartości początkowe są wprowadzone w komórkach B3, B4 i B5, należy wpisać formuły =PMT(B3/12,B4,-B5) w komórce C2.

  2. Pierwszą listę argumentów wpisz w tej samej kolumnie, poniżej formuły.

    W tym przypadku wpisz różne wartości stóp procentowych w komórkach C3, C4 i C5.

  3. Drugą listę wpisz w tym samym wierszu, w którym znajduje się formuła, po jej prawej stronie.

    Wpisz okresy kredytu (w miesiącach) w komórkach D2 i E2.

  4. Zaznacz zakres komórek zawierający formułę (C2) oraz zarówno wiersz, jak i kolumnę wartości (C3:C5 i D2:E2), a także komórki z obliczanymi wartościami (D3:E5).

    W tym przypadku zaznacz zakres C2:E5.

  5. Na karcie dane w grupie Narzędzia danych lub prognozy grupy (w Excel 2016 ), kliknij przycisk analizy warunkowej >  Tabeli danych (w grupie Narzędzia danych lub prognozy grupy Excel 2016 ).

  6. W polu Wierszowa komórka wejściowa wprowadź odwołanie do komórki wejściowej dla wartości wejściowych w wierszu.
    W komórce B4 wpisz w polu Wierszowa komórka wejściowa.

  7. W polu Kolumnowa komórka wejściowa wprowadź odwołanie do komórki wejściowej dla wartości wejściowych w kolumnie.
    Wpisz B3 w polu Kolumnowa komórka wejściowa.

  8. Kliknij przycisk OK.

Przykład tabeli danych z dwiema zmiennymi

Tabeli danych z dwiema zmiennymi może pokazywać różnych kombinacji stóp procentowych i terminy spłaty pożyczki wpływają miesięczna płatność pożyczki hipotecznej. Na rysunku poniżej komórka C2 zawiera formułę płatności =PMT(B3/12,B4,-B5), która używa dwóch komórek wejściowych, B3 i B4.

Tabela danych z dwoma zmiennymi

Po ustawieniu tej opcji obliczania nie obliczenia tabeli danych są wykonywane po zakończeniu ponowne obliczanie w całym skoroszycie. Aby ręcznie uruchomić ponowne obliczanie danych tabeli, zaznacz jego formuły, a następnie naciśnij klawisz F9.

Wykonaj poniższe czynności, aby zwiększyć wydajność obliczeń:

  1. Wykonaj jedną z następujących czynności:

    • W Excel 2007 kliknij Przycisk pakietu Microsoft Office Obraz przycisku pakietu Office , kliknij przycisk Opcje programu Excel, a następnie kliknij kategorię formuły.

    • W innych wersjach kliknij pozycję plik > Opcje > formuły.

  2. W sekcji Opcje obliczania w obszarze Obliczanie kliknij opcję Automatycznie z wyjątkiem tabel danych.

    Porada: Opcjonalnie na karcie formuły kliknij strzałkę na przycisku Opcje obliczania, a następnie kliknij polecenie Automatyczne z wyjątkiem tabel danych (w grupie Obliczanie ).

Jeśli ma się konkretne cele lub większe zestawy zmiennych danych, do przeprowadzenia analizy warunkowej można użyć kilku innych narzędzi programu Excel.

Szukanie wyniku

Jeśli wiesz, wynik można oczekiwać formuły, ale nie znasz dokładnie wprowadzania wartość, jaką niezbędnej do uzyskania tego wyniku formuły, za pomocą funkcji Szukanie wyniku. Zapoznaj się z artykułem, Użyj funkcji Szukanie wyniku znajdowanie wyniku przez dostosowanie wartości wejściowej.

Dodatek Excel Solver

Aby znaleźć optymalne wartość dla zestawu zmienne wejściowe służy dodatek Solver programu Excel. Dodatek Solver pracuje z grupą komórek (nazywany zmiennych decyzyjnych lub po prostu zmiennych komórki), które są używane w przypadku komputerów formuł w komórkach cel i ograniczenia. Dodatek Solver dostosowuje wartości z komórki zmiennych decyzyjnych spełniają ograniczenia dotyczące komórek ograniczeń i dające wynik, którego chcesz komórka celu. Dowiedz się, w tym artykule: Definiowanie i rozwiązywanie problemu przy użyciu dodatku Solver.

Potrzebujesz dodatkowej pomocy?

Zawsze możesz zadać pytanie ekspertowi w społeczności technicznej programu Excel, uzyskać pomoc techniczną w społeczności witryny Answers bądź zasugerować nową funkcję lub ulepszenie w witrynie UserVoice dotyczącej programu Excel.

Rozwijaj umiejętności związane z pakietem Office
Poznaj szkolenia
Uzyskuj nowe funkcje w pierwszej kolejności
Dołącz do niejawnych testerów pakietu Office

Czy te informacje były pomocne?

Dziękujemy za opinię!

Dziękujemy za opinię! Wygląda na to, że połączenie Cię z jednym z naszych agentów pomocy technicznej pakietu Office może być pomocne.

×