Complexe gegevensanalyses uitvoeren met Analysis ToolPak

Opmerking: We willen u graag zo snel mogelijk de meest recente Help-inhoud in uw eigen taal bieden. Deze pagina is automatisch vertaald en kan grammaticale fouten of onnauwkeurigheden bevatten. Wij hopen dat deze inhoud nuttig voor u is. Kunt u ons onder aan deze pagina laten weten of de informatie nuttig voor u was? Hier is het Engelstalige artikel ter referentie.

Desgewenst kunt u complexe statistische of technische analyses ontwikkelen, kunt u tijd besparen door met Analysis ToolPak. U de gegevens en parameters opgeeft voor elke analyse en het hulpmiddel maakt gebruik van de juiste statistische of technische macrofuncties om te berekenen en het resultaat weer in een uitvoertabel. Sommige hulpmiddelen voor grafieken naast uitvoertabellen gegenereerd.

De functies voor gegevensanalyse kunnen slechts in één werkblad tegelijk worden gebruikt. Als u gegevens in gegroepeerde werkbladen analyseert, worden de resultaten in het eerste werkblad weergegeven en worden in de overige werkbladen lege, opgemaakte tabellen weergegeven. Als u de gegevensanalyse ook in de overige werkbladen wilt toepassen, moet u het analysehulpmiddel op elk werkblad opnieuw toepassen.

Analysis ToolPak bevat de hulpmiddelen die in de volgende secties worden beschreven. Deze hulpmiddelen opent u door op Gegevensanalyse te klikken in de groep Analyse van het tabblad Gegevens. Als de opdracht Gegevensanalyse niet beschikbaar is, moet u de invoegtoepassing Analysis ToolPak laden.

  1. Klik op het tabblad Bestand op Opties en klik op de categorie Invoegtoepassingen.

    Als u Excel 2007 gebruikt, klikt u op de Microsoft Office-knop afbeelding office-knop en klik vervolgens op Opties voor Excel

  2. Selecteer in het vak Beheren de optie Excel-invoegtoepassingen en klik op Start.

    Als u Excel voor Mac gebruikt, gaat u in het bestandsmenu naar Extra > Excel-invoegtoepassingen.

  3. Selecteer in het vak Invoegtoepassingen het selectievakje Analysis ToolPak en klik vervolgens op OK .

    • Als Analysis ToolPak niet voorkomt in het vak Beschikbare invoegtoepassingen, klikt u op Bladeren om naar de invoegtoepassing te zoeken.

    • Als u het bericht krijgt dat Analysis ToolPak niet is geïnstalleerd op uw computer, klikt u op Ja om de invoegtoepassing te installeren.

Opmerking: Als u in Analysis ToolPak gebruik wilt maken van de functies van Visual Basic for Applications (VBA), laadt u de invoegtoepassing Analysis ToolPak - VBA op dezelfde manier als u Analysis ToolPak laadt. Schakel in het vak Beschikbare invoegtoepassingen het selectievakje Analysis ToolPak - VBA in.

De hulpmiddelen voor variantieanalyse bieden verschillende typen variantieanalyses. Welk hulpmiddel u het best kunt gebruiken, hangt af van het aantal factoren en het aantal steekproeven dat u neemt van de te toetsen populaties.

Unifactoriële variantieanalyse

Dit hulpmiddel kunt u een eenvoudige variantie-analyse uitvoeren op gegevens voor twee of meer voorbeelden. De analyse biedt een test van de hypothese dat elk monster is getekend van de dezelfde onderliggende kansverdeling tegenover de alternatieve hypothese dat onderliggende kans onderzoeken niet hetzelfde voor alle voorbeelden zijn. Als er slechts twee steekproeven, kunt u de werkbladfunctie T.TEST. Met meer dan twee steekproeven is er geen geschikte generalisatie van T.Testenen het model één Factor Anova kunt in plaats daarvan na worden genoemd.

Multifactoriële variantieanalyse met herhaling

Dit analysehulpmiddel is geschikt als gegevens kunnen worden geclassificeerd volgens twee verschillende dimensies. Bijvoorbeeld: in een experiment waarbij de hoogte van planten wordt gemeten, kunt u de planten verschillende merken kunstmest geven (merk A, B en C) en bij verschillende temperaturen kweken (hoog en laag). Voor elk van de zes mogelijke combinaties van kunstmest en temperatuur hebben we een gelijk aantal waarnemingen van de planthoogte. Met dit hulpmiddel kunnen we toetsen:

  • Of hoogten van planten voor de verschillende merken kunstmest uit dezelfde onderliggende populatie zijn getrokken. De temperaturen worden voor deze analyse genegeerd.

  • Of hoogten van planten voor de verschillende temperatuurniveaus uit dezelfde onderliggende populatie zijn getrokken. De kunstmestmerken worden voor deze analyse genegeerd.

Volgens de nulhypothese worden de zes steekproeven die alle combinaties van kunstmest en temperatuur vertegenwoordigen, uit dezelfde populatie getrokken, ongeacht of er nu een verklaring is gevonden voor de effecten van verschillen tussen kunstmestmerken die zijn aangetroffen bij stap 1 en verschillen in temperaturen die zijn aangetroffen bij stap 2. Volgens de alternatieve hypothese zijn er effecten die zijn toe te schrijven aan specifieke combinaties van kunstmest en temperatuur, buiten verschillen op basis van alleen kunstmest of van alleen temperatuur.

Invoerbereik opgeven voor variantieanalyse

Multifactoriële variantieanalyse zonder herhaling

Dit analysehulpmiddel is geschikt als gegevens een waarde hebben in twee verschillende dimensies, net als bij de multifactoriële variantieanalyse met herhaling. Bij dit hulpmiddel nemen we echter aan dat er voor elk paar (bijvoorbeeld elke combinatie van kunstmest en temperatuur in het bovenstaande voorbeeld) maar één waarneming is.

De werkbladfuncties CORRELATIE en PEARSON berekenen beide de correlatiecoëfficient tussen twee meetvariabelen wanneer metingen op elke variabele worden waargenomen voor elk van n proefpersonen. (Als een waarneming ontbreekt voor een proefpersoon, wordt deze proefpersoon in de analyse genegeerd.) Het analysehulpmiddel Correlatie is met name geschikt wanneer er meer dan twee meetvariabelen voor elk van n proefpersonen zijn. In de uitvoertabel, een correlatiematrix, wordt de waarde van CORRELATIE (of PEARSON) weergegeven voor elk mogelijk paar meetvariabelen.

Net als de covariantie geeft de correlatiecoëfficiënt aan in welke mate twee meetvariabelen 'gezamenlijk variëren'. Anders dan bij de covariantie is de waarde van de correlatiecoëfficiënt onafhankelijk van de eenheden waarin de twee meetvariabelen worden uitgedrukt. Als de twee meetvariabelen bijvoorbeeld gewicht en hoogte zijn, blijft de waarde van de correlatiecoëfficient ongewijzigd als het gewicht wordt geconverteerd van ponden naar kilo's. In elke correlatiecoëfficiënt wordt de covariantie omgerekend naar een waarde van minimaal -1 en maximaal +1.

Met het hulpmiddel Correlatie kunt u elk paar meetvariabelen onderzoeken om vast te stellen in welke mate de twee meetvariabelen met elkaar samenhangen. Bij een positieve correlatie gaan grote waarden in de ene variabele samen met grote waarden in de andere variabele. Als kleine waarden in de ene variabele samengaan met grote waarden in de andere variabele, is er sprake van een negatieve correlatie. Het is ook mogelijk dat de waarden van beide variabelen geen of weinig samenhang vertonen. In dat geval nadert de correlatie de waarde 0 (nul). 

De hulpmiddelen voor correlatie en Covariantie kunnen beide worden gebruikt in dezelfde instelling, als er N verschillende maateenheden variabelen waargenomen in een verzameling van personen. De correlatie en Covariantie hulpmiddelen voor elke geven een uitvoertabel, een matrix, waarin de correlatiecoëfficiënt of covariantie respectievelijk tussen elk paar maateenheden variabelen. Het verschil is dat correlatie coëfficiënten bevinden tussen 1 en + 1 inclusief worden aangepast. Corresponderende COVARIANTIE. Zowel de correlatiecoëfficiënt als de covariantie van een zijn eenheden van de mate waaraan twee variabelen 'gezamenlijk variëren."

Het hulpprogramma Covariantie berekent de waarde van de werkbladfunctie Covariantie. P voor elk paar maateenheden variabelen. (Directe gebruik van de covariantie. P in plaats van het hulpprogramma Covariantie is een redelijk alternatief wanneer er zijn slechts twee maateenheden variabelen, dat wil zeggen, N = 2.) De vermelding in de diagonaal van het hulpprogramma Covariantie uitvoertabel in rij i, kolom i is de covariantie van een van de i-de maateenheden variabele met zichzelf. Dit is alleen de populatievariantie voor die variabele, zoals berekend door de werkbladfunctie VAR.P.

Met het hulpmiddel Covariantie kunt u elk paar meetvariabelen onderzoeken om vast te stellen in welke mate de twee meetvariabelen met elkaar samenhangen. Bij een positieve covariantie gaan grote waarden in de ene variabele samen met grote waarden in de andere variabele. Als kleine waarden in de ene variabele samengaan met grote waarden in de andere variabele, is er sprake van een negatieve covariantie. Het is ook mogelijk dat de waarden van beide variabelen geen of weinig samenhang vertonen. In dat geval nadert de covariantie de waarde nul. 

Met het analysehulpmiddel Beschrijvende statistiek wordt een univariaat statistisch rapport gegenereerd voor gegevens in het invoerbereik. Het rapport geeft informatie over de centrale trend en de variabiliteit van de gegevens.

Het hulpmiddel exponentiële demping wordt een waarde die is gebaseerd op de prognose voor de voorgaande periode, aangepast voor de fout in deze voorspelling voorspeld. Het hulpmiddel maakt gebruik van de smoothing een, waarvan de grootte bepaalt hoe sterk de prognoses op fouten in de voorspelling reageren.

Opmerking: Waarden tussen 0,2 en 0,3 zijn redelijke dempingsconstanten. Deze waarden geven aan dat de huidige voorspelling met 20 tot 30 procent moet worden bijgesteld vanwege fouten in de voorgaande voorspelling. Als u een hogere waarde opgeeft, worden de resultaten sneller berekend, maar neemt de kans op foutieve voorspellingen toe. Lagere waarden kunnen leiden tot grote vertragingen bij het berekenen van de waarden.

Met het analysehulpmiddel F-toets voor twee steekproeven op varianties worden de populatievarianties van twee steekproeven getoetst.

U kunt het hulpmiddel F-toets bijvoorbeeld gebruiken bij steekproeven van de tijden die door twee teams zijn behaald bij een zwemwedstrijd. Het hulpmiddel geeft de uitkomst van een toets van de nulhypothese dat deze twee steekproeven behoren tot verdelingen met gelijke varianties ten opzichte van de alternatieve hypothese dat de varianties niet gelijk zijn in de onderliggende verdelingen.

Het hulpmiddel berekent de waarde f van een F-statistiek (of de F-ratio). Een waarde van f dicht bij 1 biedt bewijs dat de onderliggende populatievarianties gelijk zijn. In de uitvoertabel als f < 1 "P (F < = f) één-waarde ' geeft de kans dat er van een waarde van de F-statistiek, kleiner dan f wanneer populatievarianties gelijk zijn en 'F kritiek één-waarde' krijgt de kritieke waarde die kleiner is dan 1 voor het door u gekozen significantieniveau , Alfa. Als f > 1, "P (F < = f) één-waarde ' geeft de kans dat er een waarde van de F-statistiek groter is dan f wanneer populatievarianties gelijk zijn en 'F kritiek één-waarde' hebt de kritieke waarde groter is dan 1 voor alfa.

Het hulpmiddel Fourier-analyse problemen kunt oplossen in lineaire systemen en analyseert u periodieke gegevens met behulp van de methode snel Fourier transformeren (FFT) om gegevens te transformeren. Dit hulpmiddel ondersteunt ook inverse transformaties, waarin de inverse van getransformeerd gegevens geeft als de oorspronkelijke gegevens resultaat.

Invoer- en uitvoerbereik voor Fourier-analyse

Met het analysehulpmiddel Histogram worden afzonderlijke en cumulatieve frequenties berekend voor een cellenbereik met gegevens en grenswaarden. U kunt met dit hulpmiddel bepalen hoe vaak een bepaalde waarde in een gegevensverzameling voorkomt.

Als u bijvoorbeeld wilt weten hoe in een klas met twintig leerlingen de proefwerkcijfers in bepaalde categorieën zijn verdeeld, kunt u dat met dit hulpmiddel bepalen. Een histogram laat zien welke cijfers de begrenzing van de categorieën vormen en geeft het aantal cijfers tussen de benedengrens en de huidige grens weer. Het meest behaalde cijfer is dan de modus van het gegevensbereik.

Tip: In Excel 2016 kunt u nu een histogram of Paretografiek maken.

Het analysehulpmiddel Zwevend gemiddelde projecteert waarden in de voorspellingsperiode, op basis van de gemiddelde waarde van de variabele over een bepaald aantal voorafgaande perioden. Een zwevend gemiddelde geeft informatie over trends die moeilijk te herkennen zijn in een eenvoudig gemiddelde van alle historische gegevens. U kunt dit hulpmiddel gebruiken voor verkoopprognoses, voorraadprognoses en andere trends. Elke voorspellingswaarde is gebaseerd op de volgende formule:

Formule voor het berekenen van zwevende gemiddelden

waarbij:

  • N het aantal voorgaande perioden is dat in het zwevend gemiddelde wordt opgenomen.

  • A j de actuele waarde is op het moment j

  • F j de voorspellingswaarde is op het moment j

Met het analysehulpmiddel Aselecte getallen wordt een bereik gevuld met onafhankelijke willekeurige getallen die uit één van een aantal afzonderlijke verdelingen worden getrokken. U kunt dit hulpmiddel gebruiken om aan onderdelen van een populatie een kansverdeling toe te kennen. U kunt bijvoorbeeld een normale verdeling toekennen aan een populatie bestaande uit de lichaamslengte van personen, of een Bernoulli-verdeling van twee mogelijke waarden aan de populatie bestaande uit de uitkomsten van een 'kruis-of-munt'-proef.

Het hulpmiddel rang en percentiel genereert een tabel met de rangwaarde en van elke waarde in een gegevensverzameling. U kunt de relatieve positie van waarden in een gegevensverzameling analyseren. Dit hulpmiddel maakt gebruik van de werkbladfuncties rang. EQ enpercent.rang. Inc.. Als u account voor identieke waarden wilt, gebruikt u de rang. EQ , functie, die wordt verwerkt identieke waarden dat ze dezelfde rang of gebruik de rang.AVG , functie, die als de gemiddelde rang voor de identieke waarden resultaat.

Het hulpmiddel voor regressieanalyse kunt u lineaire regressie-analyse uitvoeren met behulp van de methode "kleinste kwadraten" passend maken van een streep door een reeks observaties. U kunt analyseren hoe één afhankelijke variabele wordt beïnvloed door de waarden van een of meer onafhankelijke variabelen. U kunt bijvoorbeeld analyseren hoe de prestaties van de atleet wordt beïnvloed door factoren als leeftijd, hoogte en dikte. U kunt een aandeel in de maateenheid prestaties op elk van deze drie factoren, op basis van een reeks prestatiegegevens, en klikt u vervolgens de resultaten gebruiken om te voorspellen van de prestaties van een nieuwe, niet getest atleet.

Het hulpmiddel regressie maakt gebruik van de werkbladfunctie LIJNSCH.

Met het analysehulpmiddel Steekproef wordt een steekproef uit een populatie genomen, waarbij het invoerbereik als een populatie wordt beschouwd. Als de populatie te groot is om te verwerken of in een grafiek weer te geven, kunt u gebruikmaken van een representatieve steekproef. Bovendien kunt u, als het invoerbereik periodieke gegevens bevat, een steekproef nemen die alleen waarden bevat uit een bepaald deel van de cyclus. Als het invoerbereik bijvoorbeeld kwartaalcijfers bevat, worden bij een steekproef met een periodiek van 4 de waarden uit hetzelfde kwartaal in de uitvoertabel geplaatst.

De analysehulpmiddelen voor de t-toets met twee gepaarde steekproeven testen of de populatiegemiddelden van elke steekproef gelijk zijn. De drie hulpmiddelen gaan uit van verschillende veronderstellingen: dat de populatievarianties gelijk zijn, dat de populatievarianties niet gelijk zijn, en dat de twee steekproeven voor en na behandeling waarnemingen weergeven over dezelfde onderdelen.

Voor alle drie onderstaande hulpmiddelen wordt een toetsingsgrootheid T berekend en weergegeven als 't Stat' in de uitvoertabellen. Afhankelijk van de gegevens kan deze waarde T negatief of niet-negatief zijn. Uitgaande van gelijke onderliggende populatiegemiddelden, als t < 0, geeft 'P(T <= t) eenzijdig' de kans dat een waarde van de toetsingsgrootheid T wordt waargenomen die negatiever is dan t. Als t >=0, geeft 'P(T <= t) eenzijdig' de kans dat een waarde van de toetsingsgrootheid T wordt waargenomen die positiever is dan t. 'Eenzijdige kritische t-waarde' geeft de grenswaarde waarbij de kans een waarde van de toetsingsgrootheid T groter dan of gelijk aan de 'eenzijdige kritische t-waarde' waar te nemen, gelijk is aan alfa.

'P(T <= t) tweezijdig' geeft de kans dat een waarde van toetsingsgrootheid T wordt geobserveerd die in absolute waarde groter is dan t. 'Tweezijdige kritische P-waarde' geeft de grenswaarde waarbij de kans van een waargenomen toetsingsgrootheid T in absolute waarde groter dan de 'tweezijdige kritische P-waarde' gelijk is aan alfa.

T-toets: twee gepaarde steekproeven voor gemiddelden

U kunt een gepaarde toets gebruiken wanneer van waarnemingen in de steekproeven natuurlijk gepaard zijn, bijvoorbeeld wanneer een steekproefgroep zowel voor als na een experiment wordt getoetst. Met deze variant van de t-toets voert u een gepaarde t-toets uit op twee steekproeven om vast te stellen of het waarschijnlijk is dat waarnemingen die zijn gedaan vóór een behandeling en waarnemingen die zijn gedaan na een behandeling, behoren tot verdelingen met gelijke populatiegemiddelden. Er wordt bij deze t-toetsvariant niet aangenomen dat de varianties van beide populaties gelijk zijn.

Opmerking: Een van de resultaten van dit hulpmiddel is de gepaarde variantie, een maat voor de spreiding van gegevens om het gemiddelde. De gepaarde variantie wordt afgeleid uit de volgende formule:

formule voor het berekenen van gepaarde variantie

T-toets: twee gepaarde steekproeven met gelijke varianties

Met dit analysehulpmiddel voert u een t-toets uit op twee steekproeven. In deze toets wordt ervan uitgegaan dat de twee gegevensverzamelingen behoren tot verdelingen met gelijke varianties. De toets wordt daarom ook wel een homoscedastische t-toets genoemd. Met deze t-toets kunt u vaststellen of het waarschijnlijk is dat de twee steekproeven behoren tot verdelingen met gelijke populatiegemiddelden.

T-toets: twee gepaarde steekproeven met ongelijke varianties

Met dit analysehulpmiddel voert u een t-toets uit op twee steekproeven. Bij deze variant van de t-toets wordt aangenomen dat de twee gegevensverzamelingen behoren tot verdelingen met ongelijke varianties. Deze toets wordt daarom ook wel een heteroscedastische t-toets genoemd. Net als bij de eerder besproken t-toets met twee gepaarde steekproeven met gelijke varianties kunt met deze t-toets vaststellen of het waarschijnlijk is dat de twee steekproeven behoren tot verdelingen met gelijke populatiegemiddelden. Gebruik deze toets als er sprake is van verschillende proefpersonen in de twee steekproeven. Gebruik de hieronder beschreven gepaarde toets als er sprake is van één groep proefpersonen en de twee steekproeven gegevens hebben voor elk onderdeel voor en na een behandeling.

De volgende formule wordt gebruikt om de statistische waarde t vast te stellen:

Formule voor het berekenen van de waarde t

De volgende formule wordt gebruikt voor het berekenen van het aantal vrijheidsgraden, aantal vrijheidsgraden. Omdat het resultaat van de berekening meestal niet een geheel getal is, wordt de waarde van het aantal vrijheidsgraden afgerond op het dichtstbijzijnde gehele getal voor een kritieke waarde van de t-tabel. De Excel-werkblad-functie T.TEST de berekende waarde van het aantal vrijheidsgraden gebruikt zonder afronding, want het is mogelijk een waarde voor T. te berekenenTEST met een noninteger aantal vrijheidsgraden. Vanwege deze verschillende methoden voor het aantal vrijheidsgraden, de resultaten van T. vaststellenTEST en dit hulpmiddel t-toets wordt verschillen in de zaak ongelijke varianties.

formule voor het benaderen van vrijheidsgraden

De z-toets: twee steekproeven voor gemiddelden analysehulpprogramma wordt uitgevoerd op een z-toets met twee steekproeven met bekende varianties. Dit hulpmiddel wordt gebruikt om te testen van de null-hypothese dat er geen verschil tussen twee populatie middelen enkelzijdig of dubbelzijdig alternatieve hypothesen is. Als varianties zijn niet bekend, voor het werkblad Z. , functieTEST moet worden gebruikt.

Let op dat u de uitvoer van het hulpmiddel Z-toets goed begrijpt. 'P(Z <= z) eenzijdig' is in feite P(Z >= ABS(z)), de kans op een Z-waarde verder van 0 in dezelfde richting als de waargenomen z-waarde wanneer er geen verschil is tussen de populatiegemiddelden. 'P(Z <= z) tweezijdig' is in feite P(Z >= ABS(z) of Z <= -ABS(z)), de kans op een Z-waarde verder van 0 in een van beide richtingen dan de waargenomen z-waarde wanneer er geen verschil is tussen de populatiegemiddelden. De tweezijdige uitkomst is simpelweg de eenzijdige uitkomst vermenigvuldigd met 2. Het hulpmiddel Z-toets kan ook worden gebruikt wanneer de nulhypothese luidt dat er een specifieke niet-nulwaarde is voor het verschil tussen de twee populatiegemiddelden. U kunt deze toets bijvoorbeeld gebruiken om verschillen tussen de prestaties van twee automodellen vast te stellen.

Meer hulp nodig?

U kunt altijd uw vraag stellen aan een expert in de Excel Tech Community, ondersteuning vragen in de Answer-community of een nieuwe functie of verbetering voorstellen in Excel User Voice.

Zie ook

Een histogram maken in Excel 2016

Een Pareto-diagram maken in Excel 2016

Analysis ToolPak laden in Excel

TECHNISCHE functies (overzicht)

STATISTISCHE functies (overzicht)

Overzicht van formules in Excel

Niet-werkende formules voorkomen

Fouten in formules zoeken en verbeteren

Excel-sneltoetsen en -functietoetsen

Excel-functies (alfabetisch)

Excel-functies (per categorie)

Uw Office-vaardigheden uitbreiden
Training verkennen
Als eerste nieuwe functies krijgen
Deelnemen aan Office Insiders

Was deze informatie nuttig?

Bedankt voor uw feedback.

Hartelijk dank voor uw feedback! Het lijkt ons een goed idee om u in contact te brengen met een van onze Office-ondersteuningsagents.

×