Γενικές οδηγίες και παραδείγματα τύπων πίνακα

Για να γίνετε ένας δυναμικός χρήστης του Excel, πρέπει να γνωρίζετε πώς να χρησιμοποιείτε τύπους πίνακα, που μπορούν να εκτελέσουν υπολογισμούς τους οποίους δεν μπορείτε να πραγματοποιήσετε χωρίς τύπους πίνακα. Το ακόλουθο άρθρο βασίζεται σε μια σειρά στηλών για δυναμικούς χρήστες του Excel που έχει συντάξει ο Colin Wilcox και έχουν προσαρμοστεί από τα κεφάλαια 14 και 15 του βιβλίου Excel 2002 Formulas του John Walkenbach, MVP του Excel. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τα υπόλοιπα βιβλία του John, ανατρέξτε στη σελίδα των βιβλίων του.

Σε αυτό το άρθρο

Πληροφορίες για τους τύπους πίνακα

Πληροφορίες για τις σταθερές πίνακα

Δημιουργία μονοδιάστατων και δισδιάστατων σταθερών

Εργασία με βασικούς τύπους πίνακα

Εργασία με σύνθετους τύπους πίνακα

Πληροφορίες για τους τύπους πίνακα

Στην ενότητα αυτή παρουσιάζονται οι τύποι πίνακα και εξηγείται πώς μπορείτε να τους καταχωρίσετε, να τους επεξεργαστείτε και να επιλύσετε τυχόν προβλήματα.

Γιατί να χρησιμοποιήσετε τύπους πίνακα;

Εάν έχετε εμπειρία στη χρήση τύπων στο Excel, γνωρίζετε ότι μπορείτε να εκτελέσετε ορισμένες εξελιγμένες λειτουργίες. Για παράδειγμα, μπορείτε να υπολογίσετε το συνολικό κόστος ενός δανείου για έναν δεδομένο αριθμό ετών. Ωστόσο, εάν θέλετε να γνωρίσετε σε βάθος τους τύπους του Excel, πρέπει να μάθετε τη χρήση των τύπων πίνακα. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τύπους πίνακα για να πραγματοποιήσετε σύνθετες εργασίες, όπως:

  • Απαρίθμηση των χαρακτήρων που περιέχονται σε μια περιοχή κελιών.

  • Άθροισμα μόνο αριθμών που πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις, όπως των χαμηλότερων τιμών σε μια περιοχή αριθμών που κυμαίνεται μεταξύ του ανώτατου και του κατώτατου ορίου.

  • Άθροισμα ανά νιοστή τιμή σε μια περιοχή τιμών.

Σημείωση   Ενδεχομένως να δείτε τύπους πίνακα να αναφέρονται ως "τύποι CSE", επειδή για να τους καταχωρήσετε στο βιβλίο εργασίας σας πατάτε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER.

Γρήγορη εισαγωγή στους πίνακες και στους τύπους πίνακα

Εάν έχετε κάνει έστω και τον μικρότερο προγραμματισμό, τότε θα έχετε συναντήσει τον όρο πίνακας. Για τους σκοπούς μας, ο πίνακας είναι μια συλλογή στοιχείων. Στο Excel, τα στοιχεία αυτά μπορούν να βρίσκονται σε μία γραμμή (που ονομάζεται μονοδιάστατος οριζόντιος πίνακας), σε μια στήλη (μονοδιάστατος κάθετος πίνακας), ή σε πολλαπλές γραμμές και στήλες (δισδιάστατος πίνακας). Δεν μπορείτε να δημιουργήσετε τρισδιάστατους πίνακες ή τύπους πίνακα στο Excel.

Ένας τύπος πίνακα είναι ένας τύπος που μπορεί να εκτελέσει πολλαπλούς υπολογισμούς για ένα ή περισσότερα στοιχεία ενός πίνακα. Οι τύποι πίνακα μπορούν να επιστρέψουν είτε πολλαπλά αποτελέσματα είτε ένα μόνο αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, μπορείτε να τοποθετήσετε έναν τύπο πίνακα σε μια περιοχή κελιών και να χρησιμοποιήσετε τον τύπο πίνακα για να υπολογίσετε τα μερικά αθροίσματα στηλών ή γραμμών. Μπορείτε, επίσης, να τοποθετήσετε έναν τύπο πίνακα σε ένα μόνο κελί και, στη συνέχεια, να υπολογίσετε ένα μόνο ποσό. Ένας τύπος πίνακα που βρίσκεται σε πολλαπλά κελιά, ονομάζεται τύπος πολλαπλών κελιών και ένας τύπος πίνακα που βρίσκεται σε ένα μόνο κελί ονομάζεται τύπος μονού κελιού.

Τα παραδείγματα στην επόμενη ενότητα σας δείχνουν πώς μπορείτε να δημιουργήσετε τύπους πολλαπλών κελιών και τύπους μονού κελιού.

Δοκιμάστε το!

Η άσκηση αυτή σας δείχνει πώς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τύπους πίνακα πολλαπλών κελιών και μονού κελιού για να υπολογίσετε ένα σύνολο στοιχείων πωλήσεων. Στο πρώτο σύνολο βημάτων χρησιμοποιείται ένας τύπος πολλαπλών κελιών για τον υπολογισμό ενός συνόλου μερικών αθροισμάτων. Στο δεύτερο σύνολο χρησιμοποιείται ένας τύπος μονού κελιού για τον υπολογισμό του γενικού συνόλου.

Δημιουργία τύπου πίνακα πολλαπλών κελιών

  1. Ανοίξτε ένα νέο, κενό βιβλίο εργασίας.

  2. Αντιγράψτε το τα δεδομένα του φύλλου εργασίας του παραδείγματος και, στη συνέχεια, επικολλήστε τα στο νέο βιβλίο εργασίας, ξεκινώντας από το κελί A1.

    Πώς να αντιγράψετε τα δεδομένα του φύλλου εργασίας του παραδείγματος

    1. Δημιουργήστε ένα κενό βιβλίο ή φύλλο εργασίας.

    2. Επιλέξτε το παράδειγμα στο θέμα της Βοήθειας.

      Σημείωση   Μην επιλέξετε τις κεφαλίδες στήλης ή γραμμής.

      Επιλογή παραδείγματος από τη Βοήθεια

    3. Πατήστε CTRL+C.

    4. Στο φύλλο εργασίας, επιλέξτε το κελί A1 και πατήστε CTRL+V.

Πωλητής

Τύπος αυτοκινήτου

Ποσότητα πώλησης

Τιμή μονάδας

Σύνολο πωλήσεων

Κωστόπουλος

Σεντάν

5

2200

Κουπέ

4

1800

Παπαγεωργίου

Σεντάν

6

2300

Κουπέ

8

1700

Σταματίου

Σεντάν

3

2000

Κουπέ

1

1600

Παπαδόπουλος

Σεντάν

9

2150

Κουπέ

5

1950

Γρηγορίου

Σεντάν

6

2250

Κουπέ

8

2000

  1. Χρησιμοποιήστε το κουμπί Επιλογές επικόλλησης που εμφανίζεται κοντά για να ταιριάξετε τη μορφοποίηση προορισμού.

  2. Για να πολλαπλασιάσετε τις τιμές στον πίνακα (περιοχή κελιών C2 έως D11), επιλέξτε τα κελιά E2 έως E11 και, στη συνέχεια, καταχωρίστε τον ακόλουθο τύπο στη γραμμή τύπων:

    =C2:C11*D2:D11

  3. Πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER.

Το Excel τοποθετεί τον τύπο μέσα σε άγκιστρα ({ }) και τοποθετεί μια εμφάνιση του τύπου σε κάθε κελί της επιλεγμένης περιοχής. Αυτό συμβαίνει πολύ γρήγορα, ώστε αυτό που βλέπετε στη στήλη E να είναι το σύνολο των πωλήσεων για κάθε τύπο αυτοκινήτου ανά πωλητή.

Δημιουργία τύπου πίνακα μονού κελιού

  1. Στο κελί A13 του βιβλίου εργασίας, πληκτρολογήστε Σύνολο πωλήσεων.

  2. Στο κελί B13, πληκτρολογήστε τον ακόλουθο τύπο και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER:

    =SUM(C2:C11*D2:D11)

Σε αυτή την περίπτωση, το Excel πολλαπλασιάζει τις τιμές στον πίνακα (περιοχή κελιών C2 έως D11) και, στη συνέχεια, χρησιμοποιεί τη συνάρτηση SUM για την πρόσθεση όλων των συνόλων μαζί. Το αποτέλεσμα είναι ένα γενικό σύνολο ύψους $111.800 στις πωλήσεις. Στο παράδειγμα αυτό παρουσιάζεται πόσο ισχυρός είναι αυτό το είδους τύπου. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι έχετε 15.000 γραμμές δεδομένων. Μπορείτε να αθροίσετε μερικά ή όλα τα δεδομένα δημιουργώντας έναν τύπο πίνακα σε ένα κελί.

Επίσης, λάβετε υπόψη σας ότι ο τύπος μονού κελιού (στο κελί B13) είναι εντελώς ανεξάρτητος από τον τύπο πολλαπλών κελιών (ο τύπος στα κελιά E2 έως E11). Αυτό δείχνει ένα ακόμη πλεονέκτημα της χρήσης τύπων πινάκων — την ευελιξία. Μπορείτε να πραγματοποιήσετε όσες ενέργειες θέλετε, όπως αλλαγή των τύπων στη στήλη E ή διαγραφή ολόκληρης της στήλης, χωρίς να επηρεαστεί ο τύπος μονού κελιού.

Οι τύποι πίνακα παρέχουν, επίσης, αυτά τα πλεονεκτήματα:

  • Συνέπεια    Εάν κάνετε κλικ σε οποιοδήποτε κελί από το E2 και προς τα κάτω, θα δείτε τον ίδιο τύπο. Η συνέπεια αυτή συμβάλει στη διασφάλιση μεγαλύτερης ακρίβειας.

  • Ασφάλεια    Δεν μπορείτε να αντικαταστήσετε ένα στοιχείο σε ένα τύπο πίνακα πολλαπλών κελιών. Για παράδειγμα, κάντε κλικ στο κελί E3 και πατήστε το πλήκτρο DELETE. Πρέπει είτε να επιλέξετε ολόκληρη την περιοχή κελιών (E2 έως E11) και να αλλάξετε τον τύπο για ολόκληρο τον πίνακα είτε να αφήσετε τον πίνακα ως έχει. Ως επιπλέον μέτρο ασφάλειας, πρέπει να πατήσετε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER για να επιβεβαιώσετε την αλλαγή στον τύπο.

  • Μικρότερα μεγέθη αρχείων    Μπορείτε να χρησιμοποιείτε συχνά έναν ενιαίο τύπο πίνακα αντί για διάφορους ενδιάμεσους τύπους. Για παράδειγμα, το βιβλίο εργασίας που δημιουργήσατε για αυτή την άσκηση χρησιμοποιεί έναν τύπο πίνακα για τον υπολογισμό των αποτελεσμάτων στη στήλη E. Εάν είχατε χρησιμοποιήσει τυπικούς τύπους (όπως =C2*D2), θα είχατε χρησιμοποιήσει 11 διαφορετικούς τύπους για τον υπολογισμό των ίδιων αποτελεσμάτων.

Μια γρήγορη ματιά στη σύνταξη τύπων πίνακα

Η πλειοψηφία των τύπων πίνακα χρησιμοποιούν την τυπική σύνταξη τύπων. Όλοι ξεκινούν με το σύμβολο ίσιο και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιαδήποτε ενσωματωμένη συνάρτηση του Excel στους τύπους πίνακα. Η σημαντική διαφορά είναι ότι όταν χρησιμοποιείτε ένα τύπο πίνακα, πρέπει να πατήσετε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER για να καταχωρίσετε τον τύπο σας. Όταν κάνετε αυτή την ενέργεια, το Excel τοποθετεί τον τύπο πίνακα σε άγκιστρα — εάν πληκτρολογήσετε εσείς τα άγκιστρα, ο τύπος θα μετατραπεί σε συμβολοσειρά κειμένου και δεν θα λειτουργεί.

Το επόμενο που πρέπει να κατανοήσετε είναι ότι οι συναρτήσεις πίνακα είναι μια μορφή συντομογραφίας. Για παράδειγμα, η συνάρτηση πολλαπλών κελιών που χρησιμοποιήσατε νωρίτερα είναι ισοδύναμη με:

=C2*D2
=C3*D3

και ούτω καθεξής. Ο τύπος μονού κελιού στο κελί B13 συμπυκνώνει όλες αυτές τις πράξεις πολλαπλασιασμού, καθώς και τις αριθμητικές πράξεις που απαιτούνται για την πρόσθεση των μερικών αθροισμάτων: =E2+E3+E4 και ούτω καθεξής.

Κανόνες καταχώρισης και αλλαγής τύπων πίνακα

Ο κύριος κανόνας δημιουργίας ενός τύπου πίνακα πρέπει να επαναλαμβάνεται: Πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER όποτε θέλετε να καταχωρίσετε ή να επεξεργαστείτε έναν τύπο πίνακα. Ο κανόνας αυτός ισχύει τόσο για τύπους μονού κελιού, όσο και για τύπους πολλαπλών κελιών.

Όποτε εργάζεστε με τύπους πολλαπλών κελιών, θα πρέπει να ακολουθείτε αυτούς τους κανόνες:

  • Πρέπει να επιλέξετε την περιοχή κελιών όπου θα τοποθετηθούν τα αποτελέσματά σας πριν καταχωρίσετε τον τύπο. Το πραγματοποιήσατε στο βήμα 3 της άσκησης του τύπου πίνακα πολλαπλών κελιών όταν επιλέξατε τα κελιά E2 έως E11.

  • Δεν μπορείτε να αλλάξετε τα περιεχόμενα ενός μεμονωμένου κελιού σε έναν τύπο πίνακα. Για να το πραγματοποιήσετε αυτό, επιλέξτε το κελί E3 στο υπόδειγμα του βιβλίου εργασίας και πατήστε το πλήκτρο DELETE.

  • Μπορείτε να μετακινήσετε ή να διαγράψετε έναν ολόκληρο τύπο πίνακα, αλλά δεν μπορείτε να μετακινήσετε ή να διαγράψετε μόνο ένα μέρος του. Δηλαδή, για να σμικρύνετε έναν τύπο πίνακα, πρέπει πρώτα να διαγράψετε τον υπάρχοντα τύπο και, στη συνέχεια, να αρχίσετε από την αρχή.

    Συμβουλή   Για να διαγράψετε έναν τύπο πίνακα, επιλέξτε ολόκληρο τον τύπο (για παράδειγμα, =C2:C11*D2:D11), πατήστε το πλήκτρο DELETE και, στη συνέχεια, το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER.

  • Δεν μπορείτε να εισαγάγετε κενά κελιά ή να διαγράψετε κελιά από έναν τύπο πίνακα πολλαπλών κελιών.

Επέκταση τύπου πίνακα

Μερικές φορές, ενδεχομένως να πρέπει να επεκτείνετε έναν τύπο πίνακα. (Θυμηθείτε ότι δεν μπορείτε να σμικρύνετε έναν τύπο πίνακα.) Η διαδικασία είναι περίπλοκη, αλλά πρέπει να θυμάστε τους κανόνες που παρουσιάζονται στην προηγούμενη ενότητα.

  1. Στο δείγμα βιβλίου εργασίας, διαγράψτε το κείμενο και τους τύπους μονού κελιού που βρίσκονται παρακάτω στον κύριο πίνακα.

  2. Επικολλήστε αυτές τις πρόσθετες γραμμές δεδομένων στο βιβλίο εργασίας, ξεκινώντας από το κελί A12. Χρησιμοποιήστε το κουμπί Επιλογές επικόλλησης που εμφανίζεται κοντά για να ταιριάξετε τη μορφοποίηση προορισμού.

Αλεξάνδρου

Σεντάν

6

2500

Κουπέ

7

1900

Ιωάννου

Σεντάν

4

2200

Κουπέ

3

2000

Ζαφειρίου

Σεντάν

8

2300

Κουπέ

8

2100

  1. Επιλέξτε την περιοχή των κελιών που περιέχει τον τρέχοντα τύπο πίνακα (E2:E11), καθώς και τα κενά κελιά (E12:E17) που βρίσκονται δίπλα από τα νέα δεδομένα. Επιλέξτε, δηλαδή, τα κελιά E2:E17.

  2. Πατήστε το πλήκτρο F2 για να μεταβείτε σε λειτουργία επεξεργασίας.

  3. Στη γραμμή τύπων, αλλάξτε το C11 σε C17, το D11 σε D17 και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER. Το Excel ενημερώνει τον τύπο στα κελιά E2 έως E11 και τοποθετεί μια εμφάνιση του τύπου στα νέα κελιά, από το E12 έως το E17.

Μειονεκτήματα της χρήσης τύπων πίνακα

Οι τύποι πίνακα μοιάζουν σαν μαγικά, όμως παρουσιάζουν και ορισμένα μειονεκτήματα:

  • Ενδέχεται να ξεχάσετε να πατήσετε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER. Να θυμάστε να πατάτε το συνδυασμό αυτό κάθε φορά που καταχωρείτε ή επεξεργάζεστε έναν τύπο πίνακα.

  • Οι άλλοι χρήστες ενδέχεται να μην κατανοήσουν τους τύπους σας. Οι τύποι πίνακα δεν διαθέτουν υλικό τεκμηρίωσης, επομένως, εάν άλλοι χρήστες πρέπει να τροποποιήσουν τα βιβλία εργασίας σας, θα πρέπει είτε να αποφύγετε τη χρήση τύπων πίνακα ή να βεβαιωθείτε ότι οι χρήστες αυτοί έχουν κατανοήσει πώς αλλάζουν.

  • Ανάλογα με την ταχύτητα επεξεργασίας και τη μνήμη του υπολογιστή σας, οι μεγάλοι τύποι πίνακα μπορούν να επιβραδύνουν τους υπολογισμούς.

Αρχή της σελίδας

Πληροφορίες για τις σταθερές πίνακα

Στην ενότητα αυτή παρουσιάζονται οι σταθερές πίνακα και εξηγείται πώς μπορείτε να τους καταχωρίσετε, να τους επεξεργαστείτε και να επιλύσετε τυχόν προβλήματα.

Σύντομη εισαγωγή στις σταθερές πίνακα

Οι σταθερές πίνακα είναι ένα στοιχείο των τύπων πίνακα. Δημιουργήστε σταθερές πίνακα καταχωρίζοντας μια λίστα στοιχείων και, στη συνέχεια, πληκτρολογήστε γύρω από τη λίστα άγκιστρα ({ }), ως εξής:

={1,2,3,4,5}

Παραπάνω σε αυτό το άρθρο, τονίσαμε την ανάγκη πληκτρολόγησης του συνδυασμού πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER όταν δημιουργείτε τύπους πίνακα. Καθώς οι σταθερές πίνακα είναι ένα στοιχείο των τύπων πίνακα, πρέπει τοποθετείτε τις σταθερές μέσα σε άγκιστρα, πληκτρολογώντας τα εσείς. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER για να καταχωρίσετε ολόκληρο τον τύπο.

Εάν οριοθετήσετε (ξεχωρίσετε) τα στοιχεία χρησιμοποιώντας κόμματα, δημιουργείτε έναν οριζόντιο πίνακα (μια γραμμή). Εάν οριοθετήσετε τα στοιχεία χρησιμοποιώντας ερωτηματικά, θα δημιουργήσετε έναν κάθετο πίνακα (μια στήλη). Για να δημιουργήσετε έναν δισδιάστατο πίνακα, οριοθετήστε τα στοιχεία σε κάθε γραμμή χρησιμοποιώντας κόμματα και οριοθετήστε κάθε γραμμή χρησιμοποιώντας ερωτηματικά.

Όπως με τους τύπους πίνακα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σταθερές πίνακα με οποιαδήποτε ενσωματωμένη συνάρτηση του Excel. Στις ακόλουθες ενότητες περιγράφεται πώς μπορείτε να δημιουργήσετε κάθε είδους σταθερά και πώς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτές τις σταθερές με συναρτήσεις του Excel.

Δημιουργία μονοδιάστατων και δισδιάστατων σταθερών

Με την παρακάτω διαδικασία μπορείτε να εξασκηθείτε στη δημιουργία οριζόντιων, κάθετων και δισδιάστατων σταθερών.

Δημιουργία οριζόντιας σταθεράς

  1. Χρησιμοποιήστε το βιβλίο εργασίας από την προηγούμενη στήλη ή δημιουργήστε ένα νέο.

  2. Επιλέξτε τα κελιά από το A1 έως το E1.

  3. Στη γραμμή τύπων, καταχωρίστε τον ακόλουθο τύπο και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER:

    ={1,2,3,4,5}

    Σημείωση   Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να πληκτρολογήσετε τα άγκιστρα ({ }).

Βλέπετε το παρακάτω αποτέλεσμα.

Ίσως αναρωτιέστε γιατί δεν μπορείτε απλώς να πληκτρολογήσετε τους αριθμούς. Στην ενότητα Χρήση σταθερών σε τύπους, παρακάτω σε αυτό το άρθρο, παρουσιάζονται τα πλεονεκτήματα της χρήσης σταθερών πίνακα.

Δημιουργία κάθετης σταθεράς

  1. Στο βιβλίο εργασίας σας, επιλέξτε μια στήλη πέντε κελιών.

  2. Στη γραμμή τύπων, καταχωρίστε τον ακόλουθο τύπο και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER:

    ={1;2;3;4;5}

Βλέπετε το παρακάτω αποτέλεσμα.

Δημιουργία δισδιάστατης σταθεράς

  1. Στο βιβλίο εργασίας σας, επιλέξτε ένα σύνολο κελιών πλάτους τεσσάρων στηλών και ύψους τριών γραμμών.

  2. Στη γραμμή τύπων, καταχωρίστε τον ακόλουθο τύπο και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER:

    ={1,2,3,4;5,6,7,8;9,10,11,12}

Βλέπετε το παρακάτω αποτέλεσμα.

Χρήση σταθερών σε πίνακες

Τώρα που έχετε εξοικειωθεί με την καταχώριση σταθερών πίνακα, δείτε ένα απλό παράδειγμα όσων εξηγήθηκαν παραπάνω:

  1. Δημιουργήστε ένα κενό φύλλο εργασίας.

  2. Αντιγράψτε τον παρακάτω πίνακα, ξεκινώντας από το κελί A1. Χρησιμοποιήστε το κουμπί Επιλογές επικόλλησης που εμφανίζεται κοντά για να ταιριάξετε τη μορφοποίηση προορισμού.

3

4

5

6

7

  1. Στο κελί Α3, πληκτρολογήστε τον ακόλουθο τύπο και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER:

    =SUM(A1:E1*{1,2,3,4,5})

Παρατηρήστε ότι το Excel περιβάλλει τη σταθερά με παρενθέσεις κι αυτό συμβαίνει επειδή την καταχωρίσατε ως τύπο πίνακα.

Η τιμή 85 εμφανίζεται στο κελί A3. Στην επόμενη ενότητα εξηγείται πώς λειτουργεί ο τύπος.

Μια γρήγορη ματιά στη σύνταξη σταθερών πίνακα

Ο τύπος που μόλις χρησιμοποιήσατε αποτελείται από διάφορα μέρη.

1. Συνάρτηση

2. Αποθηκευμένος πίνακας

3. Τελεστής

4. Σταθερά πίνακα

Το τελευταίο στοιχείο μέσα στις παρενθέσεις είναι η σταθερά πίνακα: {1,2,3,4,5}. Θυμηθείτε ότι το Excel δεν περιβάλλει τις σταθερές πίνακα με άγκιστρα: πρέπει να το κάνετε εσείς. Να θυμάστε, επίσης, ότι αφού προσθέσετε μια σταθερά σε έναν τύπο πίνακα, πρέπει να πατήσετε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER για να καταχωρίσετε τον τύπο.

Επειδή το Excel εκτελεί πρώτα τις πράξεις παραστάσεων που είναι μέσα σε παρενθέσεις, τα επόμενα δύο στοιχείο που χρησιμοποιούνται είναι οι τιμές που βρίσκονται αποθηκευμένες στο βιβλίο εργασίας (A1:E1) και ο τελεστής. Σε αυτό το σημείο, ο τύπος πολλαπλασιάζει τις τιμές του αποθηκευμένου πίνακα με τις αντίστοιχες τιμές της σταθεράς:

=SUM(A1*1,B1*2,C1*3,D1*4,E1*5)

Τέλος, η συνάρτηση SUM προσθέτει τις τιμές και το άθροισμα 85 εμφανίζεται στο κελί A3:

Για να αποφύγετε τη χρήση του αποθηκευμένου πίνακα και να διατηρήσετε την πράξη αποκλειστικά στη μνήμη, αντικαταστήστε τον αποθηκευμένο πίνακα με μια άλλη σταθερά πίνακα:

=SUM({3,4,5,6,7}*{1,2,3,4,5})

Για να το πραγματοποιήσετε, αντιγράψτε τη συνάρτηση, επιλέξτε ένα κενό κελί στο βιβλίο εργασίας σας, επικολλήστε τον τύπο στη γραμμή τύπων και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER. Βλέπετε το ίδιο αποτέλεσμα με αυτό που προέκυψε στην παραπάνω άσκηση όπου χρησιμοποιήθηκε ο τύπος πίνακα =SUM(A1:E1*{1,2,3,4,5}).

Στοιχεία που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σε σταθερές

Οι σταθερές πίνακα μπορούν να περιέχουν αριθμούς, κείμενο, λογικές τιμές (όπως TRUE και FALSE) και τιμές σφάλματος (όπως #N/A). Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αριθμούς σε ακέραιη, δεκαδική και επιστημονική μορφή. Εάν συμπεριλάβετε κείμενο, πρέπει να περιβάλλετε το κείμενο με διπλά εισαγωγικά (").

Οι σταθερές πίνακα δεν μπορούν να περιέχουν επιπλέον πίνακες, τύπους ή συναρτήσεις. Δηλαδή, μπορούν να περιέχουν μόνο κείμενο ή αριθμούς που διαχωρίζονται με κόμματα ή ερωτηματικά. Το Excel εμφανίζει ένα μήνυμα προειδοποίησης όταν καταχωρίζετε τύπους όπως {1,2,A1:D4} ή {1,2,SUM(Q2:Z8)}. Επίσης, οι αριθμητικές τιμές δεν μπορούν να περιέχουν σύμβολα ποσοστού, σύμβολα δολαρίου, κόμματα ή παρενθέσεις.

Ονομασία σταθερών πίνακα

Ο καλύτερος, ίσως, τρόπος για να χρησιμοποιήσετε τις σταθερές πίνακα είναι να τις ονομάσετε. Οι ονομασμένες σταθερές μπορούν να χρησιμοποιηθούν πιο εύκολα και μπορούν να αποκρύψουν την πολυπλοκότητα των τύπων πίνακα από τους αρχάριους χρήστες. Για να ονομάσετε μια σταθερά πίνακα και να την χρησιμοποιήσετε σε κάποιο τύπο, κάντε τις εξής ενέργειες:

  1. Στην καρτέλα Τύποι, στην ομάδα Καθορισμένα ονόματα, κάντε κλικ στο στοιχείο Ορισμός ονόματος.

    Εμφανίζεται το παράθυρο διαλόγου Ορισμός ονόματος.

  2. Στο πλαίσιο Όνομα, πληκτρολογήστε Quarter1.

  3. Στο πλαίσιο Αναφορά σε, καταχωρίστε την παρακάτω σταθερά (θυμηθείτε να πληκτρολογήσετε τα άγκιστρα):

    ={"January","February","March"}

    Τα περιεχόμενα του παραθύρου διαλόγου θα πρέπει να είναι ως εξής:

  4. Κάντε κλικ στο κουμπί OK.

  5. Στο φύλλο εργασίας, επιλέξτε μια γραμμή με τρία κενά κελιά.

  6. Πληκτρολογήστε τον παρακάτω τύπο και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER.

    =Quarter1

Βλέπετε το παρακάτω αποτέλεσμα.

Όταν χρησιμοποιείτε μια σταθερά που έχει ονομαστεί ως τύπος πίνακα, πρέπει να θυμάστε να πληκτρολογείτε το σύμβολο ίσον. Εάν δεν το πληκτρολογήσετε, το Excel ερμηνεύει τον πίνακα ως συμβολοσειρά κειμένου. Τέλος, λάβετε υπόψη ότι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε συνδυασμούς κειμένου και αριθμών.

Αντιμετώπιση προβλημάτων σταθερών πίνακα

Εντοπίστε τα ακόλουθα προβλήματα όταν οι σταθερές πίνακα δεν λειτουργούν:

  • Ορισμένα στοιχεία ενδέχεται να μην είναι διαχωρισμένα με τον κατάλληλο χαρακτήρα. Εάν παραλείψετε ένα κόμμα ή ένα ερωτηματικό, ή εάν τα τοποθετήσετε σε λάθος θέση, η σταθερά πίνακα ενδέχεται να μην δημιουργηθεί σωστά ή να εμφανιστεί ένα μήνυμα προειδοποίησης.

  • Ενδεχομένως να έχετε επιλέξει μια περιοχή κελιών που δεν αντιστοιχεί στον αριθμό των στοιχείων στη σταθερά σας. Για παράδειγμα, εάν επιλέξετε μια στήλη έξι κελιών για να τη χρησιμοποιήσετε με μια σταθερά πέντε κελιών, θα εμφανιστεί η τιμή σφάλματος #N/A στο κενό κελί. Επίσης, εάν επιλέξετε πολύ λίγα κελιά, το Excel παραλείπει τις τιμές που δεν διαθέτουν αντίστοιχο κελί.

Οι σταθερές πίνακα σε δράση

Στα ακόλουθα παραδείγματα παρουσιάζονται ορισμένοι τρόποι με τους οποίους μπορείτε να τοποθετήσετε τις σταθερές πίνακα για να τις χρησιμοποιήσετε με τύπους πίνακα. Σε ορισμένα από τα παραδείγματα χρησιμοποιείται η συνάρτηση TRANSPOSE για τη μετατροπή γραμμών σε στήλες και το αντίστροφο.

Πολλαπλασιασμός κάθε στοιχείου ενός πίνακα

  1. Επιλέξτε ένα σύνολο κενών κελιών πλάτους τεσσάρων στηλών και ύψους τριών γραμμών.

  2. Πληκτρολογήστε τον παρακάτω τύπο και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER.

    ={1,2,3,4;5,6,7,8;9,10,11,12}*2

Ύψωση στο τετράγωνο των στοιχείων ενός πίνακα

  • Επιλέξτε ένα σύνολο κενών κελιών πλάτους τεσσάρων στηλών και ύψους τριών γραμμών.

  • Πληκτρολογήστε τον παρακάτω τύπο πίνακα και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER.

    ={1,2,3,4;5,6,7,8;9,10,11,12}*{1,2,3,4;5,6,7,8;9,10,11,12}

    Εναλλακτικά, καταχωρίστε αυτόν τον τύπο πίνακα που χρησιμοποιεί τον τελεστή συμβόλου εκθέτη (^):

    ={1,2,3,4;5,6,7,8;9,10,11,12}^2

Αντιμετάθεση μονοδιάστατης γραμμής

  1. Επιλέξτε μια στήλη πέντε κενών κελιών.

  2. Πληκτρολογήστε τον παρακάτω τύπο και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER.

    =TRANSPOSE({1,2,3,4,5})

Παρότι καταχωρίσατε μια οριζόντια σταθερά πίνακα, η συνάρτηση TRANSPOSE μετατρέπει τη σταθερά πίνακα σε στήλη.

Αντιμετάθεση μονοδιάστατης στήλης

  1. Επιλέξτε μια γραμμή πέντε κενών κελιών.

  2. Πληκτρολογήστε τον παρακάτω τύπο και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER.

    =TRANSPOSE({1;2;3;4;5})

Παρότι καταχωρίσατε μια κάθετη σταθερά πίνακα, η συνάρτηση TRANSPOSE μετατρέπει τη σταθερά σε γραμμή.

Αντιμετάθεση δισδιάστατης σταθεράς

  1. Επιλέξτε ένα σύνολο κελιών πλάτους τριών στηλών και ύψους τεσσάρων γραμμών.

  2. Καταχωρίστε την παρακάτω σταθερά και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER.

    =TRANSPOSE({1,2,3,4;5,6,7,8;9,10,11,12})

Η συνάρτηση TRANSPOSE μετατρέπει κάθε γραμμή σε σειρά στηλών.

Αρχή της σελίδας

Εργασία με βασικούς τύπους πίνακα

Στην ενότητα αυτή παρουσιάζονται παραδείγματα βασικών τύπων πίνακα.

Ξεκινήστε

Χρησιμοποιήστε τα δεδομένα αυτής της ενότητας για να δημιουργήσετε δύο δείγματα φύλλων εργασίας.

  1. Ανοίξτε ένα υπάρχον βιβλίο εργασίας ή δημιουργήστε ένα νέο και βεβαιωθείτε ότι περιέχει δύο κενά φύλλα εργασίας.

  2. Αντιγράψτε τα δεδομένα στον ακόλουθο πίνακα και επικολλήστε τα στο φύλλο εργασίας, ξεκινώντας από το κελί A1.

400

η γρήγορη

1

2

3

4

1200

καφέ αλεπού

5

6

7

8

3200

πήδησε επάνω από

9

10

11

12

475

ο τεμπέλης

13

14

15

16

500

δυναμικός χρήστης

2000

600

1700

800

2700

  1. Όταν τελειώσετε, το φύλλο εργασίας θα πρέπει να είναι ως εξής.

  2. Ονομάστε το πρώτο φύλλο εργασίας Δεδομένα και ένα δεύτερο, κενό φύλλο εργασίας Πίνακες.

Δημιουργία πινάκων και σταθερών πίνακα από υπάρχουσες τιμές

Στο ακόλουθο παράδειγμα εξηγείται πώς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τύπους πίνακα για να δημιουργήσετε συνδέσμους μεταξύ περιοχών κελιών σε διαφορετικά φύλλα εργασίας. Παρουσιάζεται, επίσης, πώς μπορείτε να δημιουργήσετε μια σταθερά πίνακα από το ίδιο σύνολο τιμών.

Δημιουργία πίνακα από υπάρχουσες τιμές

  1. Στο δείγμα βιβλίο εργασίας, επιλέξτε το φύλλο εργασίας Πίνακες.

  2. Επιλέξτε την περιοχή κελιών C1 έως E3.

  3. Καταχωρίστε τον ακόλουθο τύπο στη γραμμή τύπων και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER:

    =Data!E1:G3

Βλέπετε το παρακάτω αποτέλεσμα.

Ο τύπος κατευθύνει στις τιμές που είναι αποθηκευμένες στα κελιά E1 έως G3 στο φύλλο εργασίας Δεδομένα. Αντί αυτού του τύπου πίνακα πολλαπλών κελιών, μπορείτε να τοποθετήσετε ένα μοναδικό τύπο σε κάθε κελί του φύλλου εργασίας Πίνακες, ως εξής:

=Data!E1

=Data!F1

=Data!G1

=Data!E2

=Data!F2

=Data!G2

=Data!E3

=Data!F3

=Data!G3

Εάν αλλάξετε ορισμένες τιμές στο φύλλο εργασίας Δεδομένα, οι αλλαγές αυτές εμφανίζονται στο φύλλο εργασίας Πίνακες. Θυμηθείτε ότι για να αλλάξετε τυχόν τιμές στο φύλλο εργασίας Δεδομένα, πρέπει να ακολουθήσετε τους κανόνες επεξεργασίας τύπων πίνακα. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτούς τους κανόνες, ανατρέξτε στην ενότητα Πληροφορίες για τους τύπους πίνακα.

Δημιουργία σταθεράς πίνακα από υπάρχουσες τιμές

  1. Στο φύλλο εργασίας Πίνακες, επιλέξτε τα κελιά C1 έως E3.

  2. Πατήστε το πλήκτρο F2 για να μεταβείτε σε λειτουργία επεξεργασίας.

  3. Πατήστε το πλήκτρο F9 για να μετατρέψετε τις αναφορές κελιών σε τιμές. Το Excel μετατρέπει τις τιμές σε σταθερά πίνακα.

  4. Πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER για να καταχωρίσετε τη σταθερά πίνακα ως τύπο πίνακα.

Το Excel αντικαθιστά τον τύπο πίνακα =Data!E1:G3 με την ακόλουθη σταθερά πίνακα:

={1,2,3;5,6,7;9,10,11}

Η σύνδεση μεταξύ των φύλλων εργασίας Δεδομένα και Πίνακες έχει καταστραφεί και ο τύπος πίνακα έχει αντικατασταθεί από μια σταθερά πίνακα.

Απαρίθμηση χαρακτήρων σε μια περιοχή κελιών

Στο ακόλουθο παράδειγμα παρουσιάζεται πώς μπορείτε να μετρήσετε τον αριθμό των χαρακτήρων, συμπεριλαμβανομένων των κενών, σε μια περιοχή κελιών.

  • Στο φύλλο εργασίας Δεδομένα, καταχωρίστε τον ακόλουθο τύπο στο κελί C7 και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER:

    =SUM(LEN(C1:C5))

Η τιμή 47 εμφανίζεται στο κελί C7.

Σε αυτή την περίπτωση, η συνάρτηση LEN επιστρέφει το μήκος κάθε συμβολοσειράς κειμένου σε κάθε κελί της περιοχής. Η συνάρτηση SUM προσθέτει, στη συνέχεια, τις τιμές αυτές και εμφανίζει το αποτέλεσμα στο κελί που περιέχει τον τύπο C7.

Εύρεση των n μικρότερων τιμών σε μια περιοχή

Στο παράδειγμα αυτό παρουσιάζεται πώς μπορείτε να βρείτε τις τρεις μικρότερες τιμές σε μια περιοχή κελιών.

  1. Στο φύλλο εργασίας Δεδομένα, επιλέξτε τα κελιά A12 έως A14.

    Αυτό το σύνολο κελιών θα περιέχει τα αποτελέσματα που επιστρέφονται από τον τύπο πίνακα.

  2. Στη γραμμή τύπων, καταχωρίστε τον ακόλουθο τύπο και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER:

    =SMALL(A1:A10,{1;2;3})

Οι τιμές 400, 475 και 500 εμφανίζονται στα κελιά A12 έως A14, αντίστοιχα.

Ο τύπος αυτός χρησιμοποιεί μια σταθερά πίνακα για τον υπολογισμό της συνάρτησης SMALL τρεις φορές και επιστρέφει την μικρότερη (1), τη δεύτερη μικρότερη (2) και την τρίτη μικρότερη (3) τιμή στον πίνακα που περιέχεται στα κελιά A1:A10. Για να βρείτε περισσότερες τιμές, προσθέστε περισσότερα ορίσματα στη σταθερά και έναν ισοδύναμο αριθμό κελιών αποτελεσμάτων στην περιοχή A12:A14. Μπορείτε, επίσης, να χρησιμοποιήσετε επιπλέον συναρτήσεις με αυτόν τον τύπο, όπως SUM ή AVERAGE. Για παράδειγμα:

=SUM(SMALL(A1:A10,{1;2;3}))

=AVERAGE(SMALL(A1:A10,{1;2;3}))

Εύρεση των n μεγαλύτερων τιμών σε μια περιοχή

Για να βρείτε τις μεγαλύτερες τιμές σε μια περιοχή, μπορείτε να αντικαταστήσετε τη συνάρτηση SMALL με τη συνάρτηση LARGE. Ακόμη, στο ακόλουθο παράδειγμα χρησιμοποιούνται οι συναρτήσεις ROW και INDIRECT.

  1. Στο φύλλο εργασίας Δεδομένα, επιλέξτε τα κελιά A12 έως A14.

  2. Πατήστε το πλήκτρο DELETE για να διαγράψετε τον υπάρχοντα τύπο, αλλά να παραμείνουν τα επιλεγμένα κελιά.

  3. Στη γραμμή τύπων, καταχωρίστε αυτόν τον τύπο και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER:

    =LARGE(A1:A10,ROW(INDIRECT("1:3")))

Οι τιμές 3200, 2700 και 2000 εμφανίζονται στα κελιά A12 έως A14, αντίστοιχα.

Σε αυτό το σημείο, ίσως είναι χρήσιμο να μάθετε ορισμένα στοιχεία για τις συναρτήσεις ROW και INDIRECT. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη συνάρτηση ROW για να δημιουργήσετε έναν πίνακα διαδοχικών ακέραιων αριθμών. Για παράδειγμα, επιλέξτε μια κενή στήλη 10 κελιών στο βιβλίο εργασίας εξάσκησης, καταχωρίστε τον τύπο πίνακα στα κελιά A1:A10 και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER:

=ROW(1:10)

Ο τύπος δημιουργεί μια στήλη 10 διαδοχικών ακέραιων αριθμών. Για να δείτε το πιθανό πρόβλημα, εισαγάγετε μια γραμμή πάνω από την περιοχή που περιέχει τον τύπο πίνακα (δηλαδή, πάνω από τη γραμμή 1). Το Excel προσαρμόζει τις αναφορές γραμμών και ο τύπος δημιουργεί ακέραιους αριθμούς από το 2 έως το 11. Για να επιλύσετε το πρόβλημα, προσθέστε τη συνάρτηση INDIRECT στον τύπο:

=ROW(INDIRECT("1:10"))

Η συνάρτηση INDIRECT χρησιμοποιεί συμβολοσειρές κειμένου ως ορίσματα (για το λόγο αυτό η περιοχή 1:10 περιβάλλεται από διπλά εισαγωγικά). Το Excel δεν προσαρμόζει τιμές κειμένου όταν εισάγετε γραμμές και δεν μετακινεί τον τύπο πίνακα. Ως αποτέλεσμα, η συνάρτηση ROW δημιουργεί πάντα τον πίνακα ακέραιων αριθμών που θέλετε.

Ας εξετάσουμε τον τύπο που χρησιμοποιήσαμε παραπάνω  — =LARGE(A1:A10,ROW(INDIRECT("1:3"))) — ξεκινώντας από τις εσωτερικές παρενθέσεις και συνεχίζοντας προς τα έξω: Η συνάρτηση INDIRECT επιστρέφει ένα σύνολο τιμών κειμένου. Στην περίπτωση αυτή οι τιμές είναι από 1 έως 3. Η συνάρτηση ROW δημιουργεί έναν πίνακα με μορφή στήλης τριών κελιών. Η συνάρτηση LARGE χρησιμοποιεί τις τιμές στην περιοχή κελιών A1:A10 και υπολογίζεται τρεις φορές, μία για κάθε αναφορά που επιστρέφεται από τη συνάρτηση ROW. Οι τιμές 3200, 2700 και 2000 παρουσιάζονται σε πίνακα με μορφή στήλης τριών κελιών. Εάν θέλετε να βρείτε περισσότερες τιμές, προσθέστε μια μεγαλύτερη περιοχή κελιών στη συνάρτηση INDIRECT.

Τέλος, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτόν τον τύπο με άλλες συναρτήσεις, όπως τις SUM και AVERAGE.

Εύρεση της μεγαλύτερης συμβολοσειράς κειμένου σε μια περιοχή κελιών

Στο παράδειγμα αυτό εντοπίζεται η μεγαλύτερη συμβολοσειρά κειμένου σε μια περιοχή κελιών. Ο τύπος αυτός λειτουργεί μόνο όταν μια περιοχή δεδομένων περιέχει μία μόνο στήλη κελιών.

  • Στο φύλλο εργασίας Δεδομένα, διαγράψτε τον υπάρχοντα τύπο από το κελί C7, καταχωρίστε τον παρακάτω τύπο στο κελί αυτό, και, στη συνέχεια, πατήστε το συνδυασμό πλήκτρων CTRL+SHIFT+ENTER:

    =INDEX(C1:C5,MATCH(MAX(LEN(C1:C5)),LEN(C1:C5),0),1)

Η τιμή πήδησε επάνω από εμφανίζεται στο κελί C7.

Ας εξετάσουμε τον τύπο, ξεκινώντας από τα εσωτερικά στοιχεία και συνεχίζοντας προς τα έξω. Η συνάρτηση LEN επιστρέφει το μήκος κάθε στοιχείου στην περιοχή κελιών C1:C5. Η συνάρτηση MAX υπολογίζει τη μέγιστη τιμή μεταξύ των στοιχείων αυτών, η οποία αντιστοιχεί στη μεγαλύτερη συμβολοσειρά κειμένου που βρίσκεται στο κελί C3.

Από εδώ και πέρα η διαδικασία γίνεται κάπως περίπλοκη. Η συνάρτηση MATCH υπολογίζει τη μετατόπιση (τη σχετική θέση) του κελιού που περιέχει τη μεγαλύτερη συμβολοσειρά κειμένου. Για να το πραγματοποιήσετε αυτό, απαιτούνται τρία ορίσματα: μια τιμή αναζήτησης, έναν πίνακα αναζήτησης και έναν τύπο αντιστοίχισης. Η συνάρτηση MATCH αναζητά τον πίνακα αναζήτησης για τη συγκεκριμένη τιμή αναζήτησης. Σε αυτή την περίπτωση, η τιμή αναζήτησης είναι η μεγαλύτερη συμβολοσειρά κειμένου:

(MAX(LEN(C1:C5))

και η συμβολοσειρά αυτή βρίσκεται στον πίνακα:

LEN(C1:C5)

Το όρισμα τύπου αντιστοίχισης είναι 0. Ο τύπος αντιστοίχισης μπορεί να αποτελείται από τις τιμές 1, 0, ή -1. Εάν ορίσετε την τιμή 1, η συνάρτηση MATCH επιστρέφει τη μεγαλύτερη τιμή που είναι μικρότερη ή ίση με την τιμή αναζήτησης. Εάν ορίσετε την τιμή 0, η συνάρτηση MATCH επιστρέφει την πρώτη τιμή που είναι ακριβώς ίση με την τιμή αναζήτησης. Εάν ορίσετε την τιμή -1, η συνάρτηση MATCH εντοπίζει τη μικρότερη τιμή που είναι μεγαλύτερη ή ίση με την καθορισμένη τιμή αναζήτησης. Εάν παραλείψετε έναν τύπο αναζήτησης, το Excel υποθέτει ότι η τιμή είναι 1.

Τέλος, η συνάρτηση INDEX λαμβάνει αυτά τα ορίσματα: έναν πίνακα και έναν αριθμό γραμμών και στηλών στον πίνακα αυτό. Η περιοχή κελιών C1:C5 παρέχει τον πίνακα, η συνάρτηση MATCH παρέχει τη διεύθυνση κελιών και το τελικό όρισμα (1) καθορίζει ότι η τιμή προέρχεται από την πρώτη στήλη στον πίνακα.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις συναρτήσεις που εξετάστηκαν εδώ, ανατρέξτε στη Βοήθεια του Excel.

Αρχή της σελίδας

Εργασία με σύνθετους τύπους πίνακα

Στην ενότητα αυτή παρουσιάζονται παραδείγματα σύνθετων τύπων πίνακα.

Άθροισμα περιοχής που περιέχει τιμές σφάλματος

Η συνάρτηση SUM στο Excel δεν λειτουργεί όταν προσπαθείτε να αθροίσετε μια περιοχή που περιέχει κάποια τιμή σφάλματος, όπως #N/A. Στο παράδειγμα αυτό παρουσιάζεται πώς μπορείτε να αθροίσετε τις τιμές σε μια περιοχή που ονομάζεται Δεδομένα και περιέχει σφάλματα.

=SUM(IF(ISERROR(Data),"",Data))

Ο τύπος δημιουργεί ένα νέο πίνακα που περιέχει τις αρχικές τιμές μείον τυχόν τιμές σφάλματος. Ξεκινώντας από τις εσωτερικές συναρτήσεις και συνεχίζοντας προς τα έξω, η συνάρτηση ISERROR αναζητά στην περιοχή κελιών (Δεδομένα) τυχόν σφάλματα. Η συνάρτηση IF επιστρέφει μια συγκεκριμένη τιμή αν η συνθήκη που καθορίζετε είναι αληθής (TRUE) και μια άλλη, αν είναι ψευδής (FALSE). Σε αυτή την περίπτωση, επιστρέφει κενές συμβολοσειρές ("") για όλες τις τιμές σφάλματος, επειδή είναι αληθείς (TRUE) και επιστρέφει τις υπόλοιπες τιμές για την περιοχή (Δεδομένα) επειδή είναι ψευδείς (FALSE), δηλαδή δεν περιέχουν τιμές σφάλματος. Η συνάρτηση SUM υπολογίζει, στη συνέχεια, το σύνολο του φιλτραρισμένου πίνακα.

Απαρίθμηση τιμών σφάλματος σε μια περιοχή

Το παράδειγμα αυτό είναι παρόμοιο με τον προηγούμενο τύπο, αλλά επιστρέφει τον αριθμό των τιμών σφάλματος σε μια περιοχή με το όνομα Δεδομένα, αντί να τις αποκλείει:

=SUM(IF(ISERROR(Data),1,0))

Ο τύπος αυτός δημιουργεί έναν πίνακα που περιέχει την τιμή 1 για τα κελιά με σφάλματα και την τιμή 0 για τα κελιά χωρίς σφάλματα. Μπορείτε να απλοποιήσετε τον τύπο και να επιτύχετε το ίδιο αποτέλεσμα, καταργώντας το τρίτο όρισμα για τη συνάρτηση IF:

=SUM(IF(ISERROR(Data),1))

Εάν δεν θέσετε το όρισμα, η συνάρτηση IF επιστρέφει τη λογική τιμή FALSE εάν το κελί δεν περιέχει τιμή σφάλματος. Μπορείτε να απλοποιήσετε κι άλλο τον τύπο:

=SUM(IF(ISERROR(Data)*1))

Αυτή η παραλλαγή λειτουργεί επειδή TRUE*1=1 και FALSE*1=0.

Άθροισμα τιμών βάσει συνθηκών

Ίσως χρειαστεί να αθροίσετε τιμές βάσει συνθηκών. Για παράδειγμα, αυτός ο τύπος πίνακα αθροίζει μόνο τους θετικούς ακέραιους αριθμούς σε μια περιοχή που ονομάζεται Πωλήσεις:

=SUM(IF(Sales>0,Sales))

Η συνάρτηση IF δημιουργεί έναν πίνακα θετικών και ψευδών τιμών. Η συνάρτηση SUM ειδικά αγνοεί τις ψευδείς τιμές επειδή 0+0=0. Η περιοχή κελιών που χρησιμοποιείτε σε αυτόν τον τύπο μπορεί να αποτελείται από οποιοδήποτε αριθμό γραμμών και στηλών.

Μπορείτε, επίσης, να αθροίσετε τιμές που πληρούν περισσότερες από μια συνθήκες. Για παράδειγμα, αυτός ο τύπος πίνακα υπολογίζει τιμές μεγαλύτερες από 0 και μικρότερες από ή ίσες με 5:

=SUM((Sales>0)*(Sales<=5)*(Sales))

Λάβετε υπόψη ότι ο τύπος αυτός επιστρέφει σφάλμα εάν η περιοχή περιέχει ένα ή περισσότερα μη αριθμητικά κελιά.

Μπορείτε, επίσης, να δημιουργήσετε τύπους πίνακα που χρησιμοποιούν έναν τύπο συνθήκης OR. Για παράδειγμα, μπορείτε να αθροίσετε τιμές που είναι μικρότερες από 5 και μεγαλύτερες από 15:

=SUM(IF((Sales<5)+(Sales>15),Sales))

Η συνάρτηση IF εντοπίζει όλες τις τιμές που είναι μικρότερες από 5 και μεγαλύτερες από 15 και, στη συνέχεια, μεταφέρει τις τιμές αυτές στη συνάρτηση SUM.

Σημαντικό   Δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις συναρτήσεις AND και OR σε τύπους πίνακα απευθείας, επειδή οι συναρτήσεις αυτές επιστρέφουν ένα μόνο αποτέλεσμα, είτε TRUE είτε FALSE και οι συναρτήσεις πίνακα απαιτούν πίνακες αποτελεσμάτων. Μπορείτε να επιλύσετε αυτό το πρόβλημα χρησιμοποιώντας τη λογική του προηγούμενου τύπου. Δηλαδή, πραγματοποιείτε πράξεις αντιστοίχισης, όπως πρόσθεση ή πολλαπλασιασμό σε τιμές που πληρούν τη συνθήκη OR ή AND.

Υπολογισμός μέσου όρου με εξαίρεση των μηδενικών

Στο παράδειγμα αυτό παρουσιάζεται πώς μπορείτε να καταργήσετε τα μηδενικά από μια περιοχή όταν πρέπει να υπολογίσετε το μέσο όρο των τιμών στην περιοχή αυτή. Στον τύπο χρησιμοποιείται μια περιοχή δεδομένων με το όνομα Πωλήσεις:

=AVERAGE(IF(Sales<>0,Sales))

Η συνάρτηση IF δημιουργεί έναν πίνακα τιμών που είναι ίσες με 0 και, στη συνέχεια, μεταφέρει τις τιμές αυτές στη συνάρτηση AVERAGE.

Υπολογισμός διαφορών ανάμεσα σε δύο περιοχές κελιών

Αυτός ο τύπος πίνακα συγκρίνει τις τιμές σε δύο περιοχές κελιών που ονομάζονται Τα δεδομένα μου και Τα δεδομένα σας και επιστρέφει τον αριθμό των διαφορών ανάμεσα στις δύο περιοχές. Εάν τα περιεχόμενα των δύο περιοχών είναι ίδια, ο τύπος επιστρέφει την τιμή 0. Για να χρησιμοποιήσετε αυτόν τον τύπο, οι περιοχές κελιών πρέπει να έχουν το ίδιο μέγεθος και τις ίδιες διαστάσεις:

=SUM(IF(MyData=YourData,0,1))

Ο τύπος δημιουργεί έναν νέο πίνακα ίδιου μεγέθους με τις περιοχές που συγκρίνετε. Η συνάρτηση IF συμπληρώνει τον πίνακα με τις τιμές 0 και με την τιμή 1 (0 για αναντιστοιχίες και 1 για όμοια κελιά). Η συνάρτηση SUM επιστρέφει, στη συνέχεια, το άθροισμα των τιμών του πίνακα.

Μπορείτε να απλοποιήσετε τον τύπο ως εξής:

=SUM(1*(MyData<>YourData))

Όπως ο τύπος που υπολογίζει τιμές σφάλματος σε μια περιοχή, ο τύπος αυτός λειτουργεί επειδή TRUE*1=1 και FALSE*1=0.

Εύρεση της θέσης της μέγιστης τιμής σε μια περιοχή

Αυτός ο τύπος πίνακα επιστρέφει τον αριθμό της γραμμής της μέγιστης τιμής σε μια περιοχή μονής στήλης με το όνομα Δεδομένα:

=MIN(IF(Data=MAX(Data),ROW(Data),""))

Η συνάρτηση IF δημιουργεί ένα νέο πίνακα που αντιστοιχεί στην περιοχή Δεδομένα. Εάν ένα αντίστοιχο κελί περιέχει τη μέγιστη τιμή της περιοχής, ο πίνακας περιέχει τον αριθμό της γραμμής. Διαφορετικά, ο πίνακας περιέχει μια κενή συμβολοσειρά (""). Η συνάρτηση MIN χρησιμοποιεί το νέο πίνακα, ως δεύτερο όρισμα και επιστρέφει τη μικρότερη τιμή, η οποία αντιστοιχεί στον αριθμό της γραμμής της μέγιστης τιμής της περιοχής Δεδομένα. Εάν η περιοχή Δεδομένα περιέχει όμοιες μέγιστες τιμές, ο τύπος επιστρέφει τη γραμμή της πρώτης τιμής.

Εάν θέλετε την πραγματική διεύθυνση του κελιού μιας μέγιστης τιμής, χρησιμοποιήστε τον παρακάτω τύπο:

=ADDRESS(MIN(IF(Data=MAX(Data),ROW(Data),"")),COLUMN(Data))

Αρχή της σελίδας

Ισχύει για: Excel 2007



Σας βοήθησαν αυτές οι πληροφορίες;

Ναι Όχι

Πώς μπορούμε να το βελτιώσουμε;

255 χαρακτήρες που απομένουν

Για να προστατεύσετε τα προσωπικά σας δεδομένα, μην συμπεριλαμβάνετε στοιχεία επικοινωνίας στα σχόλιά σας. Αξιολογήστε πολιτική προστασίας προσωπικών δεδομένων.

Σας ευχαριστούμε για τα σχόλιά σας!

Πόροι υποστήριξης

Αλλαγή γλώσσας